De kracht van de stilte

De kracht van de stilte
Wil je ook regelmatig tips per email ontvangen die ervoor zorgen dat je je weer gelukkig voelt omdat je (de goede) keuzes kunt maken?

Schuldgevoel

De kracht van de stilte

Vorige week had ik een klant die fulltime werkt. Zij doet haar werk met veel liefde en commitment. Het is dan ook een functie die zij heel graag doet. Waar ze bij mij voor kwam had te maken met een keuze waar ze voor stond in haar privé leven. Er was een issue in de familie die al heel lang speelde en ze wist niet zo goed wat ze daar nu mee moest of liever gezegd…wilde. Er was al een tijdje een conflict aan de gang in haar ouderlijk gezin. En het speelde al maanden, dus het knaagde steeds meer aan haar.

Ze had het hier al vaker met haar partner over gehad maar die zei altijd dat ze zelf moest weten wat ze hiermee ging doen. Toen ik vroeg aan haar of ze dan inderdaad zelf wist wát ze ging doen, moest ze het antwoord schuldig blijven. Ze wist het gewoon echt niet. Het was ook een enorm dilemma; het ging tenslotte om familie, dus ze was bang dat ze partij zou kiezen voor de één en tegen de ander. Of dat ze iemand heel erg zou kwetsen, terwijl ze van allemaal hield.

Toen ze wat vertelde over haar werk viel het me op dat ze daarin zo makkelijk de weg van haar hart volgde, al jaren lang. Ze wist wat haar kwaliteiten waren, dat waren ook dingen die ze graag deed en die nam ze altijd mee in haar beslissingen over werk en functies. Ook had ze altijd een soort rode draad, al vanaf het begin van haar carrière, waar ze ongeveer naar toe wilde werken. Ze deed alleen maar wat 100% goed voelde voor haar. Op het moment dat ze voor een keuze kwam te staan, in haar werk, nam ze altijd een besluit dat hartgedragen was.

Ik vroeg haar hoe ze dat dan wist. Ze zei toen dat ze voor voldoende ontspanning en rust zorgde en dat ze twee keer per jaar de stilte opzocht. Op mijn vraag hoe ze dat dan deed antwoordde ze dat ze dan meestal een weekend alleen weg ging, dus echt letterlijk de stilte opzoeken. In zo’n weekend dacht ze veel na over haar werk en hoe het voelde. Vond ze het nog steeds leuk en zat er voldoende uitdaging in? En een eventuele andere toekomstige functie, hoe zou ze zich daarbij voelen, dat visualiseerde ze dan. Daarbij kwamen allerlei motieven op om het wel of juist niet te doen. Maar wat haar het beste hielp was schrijven. Gewoon, alles wat in haar opkwam. Daardoor kreeg ze alles goed op een rijtje. En bijna altijd kreeg ze dan ineens een heel blij, opgetogen gevoel als ze dacht aan zichzelf in een rol op haar werk. Of dat nou een nieuwe functie was, de huidige of iets heel anders; daar ging ze dan mee aan de slag, want dat gevoel kwam uit haar hart.

Wat de familiekwestie betreft; ook daarin heeft ze inmiddels een keuze gemaakt. Ik had haar geadviseerd hetzelfde te doen als ze doet met werkgerelateerde zaken; de stilte opzoeken en schrijven. Dat heeft ze gedaan met als gevolg dat ze haar hart weer heeft horen spreken en daar heeft ze naar gehandeld.

Wat doe jij om de stilte op te zoeken als je voor een keuze staat? Het is de beste manier om verbinding met je hart te krijgen en te voelen wat nou écht belangrijk is voor jou, waar je écht gelukkig van wordt. Er zijn verschillende manieren om verbinding met je hart te maken:

1. Maak een lange wandeling in je eentje. Laat al die gedachten maar gewoon opkomen en links en rechts gaan. Zo schep je een beetje orde in de chaos die jouw gedachten soms maken. Door de orde in je hoofd wordt het vaak ineens helder waar je voor staat en waar je het meeste voor voelt.

2. Doe een paar keer per week een ontspannings- of meditatie-oefening. Op die manier ‘zet je de tijd even stil’. Richt je op je ademhaling. Je bent dan vooral aan het voelen en veel minder aan het denken, alhoewel het bijna onmogelijk is om geen gedachten te hebben, maar alleen de voel-modus aanzetten op deze manier zal je al helpen.

3. Ga in gesprek met iemand die je vertrouwt en vertel vooral over wat je voelt, wat je van binnen ervaart, wat je diepste wensen zijn etc.

Wil je meer tips en info of een coachtraject om weer te ontdekken wat je diep in je hart heel graag zou willen? Neem dan contact met me op: www.dekeuzecoach.com/contact.

Of zou je gebruik willen maken van een gratis Keuzesessie voor persoonlijke tips? www.dekeuzecoach.com/gratis-keuzesessie.

De Keuzecoach
Jill Siereveld
Hoorn 368
2404 HL Alphen a/d Rijn

E. info@dekeuzecoach.com
T. +31(0)6 48154763

Schuldgevoel

Schuldgevoel
Wil je ook regelmatig tips per email ontvangen die ervoor zorgen dat je je weer gelukkig voelt omdat je (de goede) keuzes kunt maken?

Schuldgevoel

Schuldgevoel

De eerste keer zat ze tegenover me in de stoel; bleekjes, moe, bezorgd. Ze zei: “Ik vond het toch wel heel erg spannend om naar jou te komen. Maar ja, ik voel ook wel dat het zo niet meer verder kan”.  Via via was ze bij mij terecht gekomen omdat ze sinds ca. een maand overspannen was en veel stressgerelateerde klachten had. Ze was getrouwd en ze hadden een meisje van 6 jaar. 

De laatste 2 jaar had ze een hoop voor haar kiezen gekregen. Haar moeder was ernstig ziek geworden, haar vader had een zware hartoperatie gehad, haar schoonmoeder was gevallen en had daarbij haar heup gebroken, en 2 tantes, die ze regelmatig zag, waren overleden.  Ze merkte dat er een enorme onrust in haar lijf zat, die maar niet wegging. Daarbij sliep ze slecht. Het inslapen duurde lang en het doorslapen lukte maar tot een uur of vier. Ze kreeg steeds minder zin in alles wat ze deed, vond eigenlijk niets meer echt leuk. Ook haar gevoel voor haar partner was anders; ze hield veel van hem, maar ze kon dat gevoel niet meer zo goed voelen. En het ergste vond ze dat ze ook korter was naar haar dochter was, omdat ze gewoon niet zo veel kon hebben.

Ik heb haar eerst uitgebreid laten vertellen wat er aan de hand was met haar ouders en schoonmoeder. Uit haar verhaal bleek dat ze eigenlijk nog niet eens zo bezig was geweest met wat er nou eigenlijk allemaal gebeurd was, maar vooral om voor iedereen te zorgen. Van het praktische halen en brengen naar ziekenhuizen, het huishouden voor iedereen draaiende houden, inclusief dat van haar zelf (samen met haar man weliswaar), tot ondersteuning bieden bij onderzoeken, chemokuren en het verdriet van iedereen.

Al pratende viel het me op dat ze zich bijna verontschuldigde voor de hoeveelheid ellende die ze had meegemaakt. En ook dat ze dat deed naar haar partner toe, het waren tenslotte háár ouders. Ze bleek zich enorm schuldig te voelen naar haar partner en ook naar haar dochter. Verstandelijk wist ze ook wel dat ze er niets aan kon doen, maar ja, het waren wel voornamelijk haar ouders en nu zaten manlief en dochter daar dus ook mee opgescheept.

Het bleek dat ze ook niet meer zoveel praatte met haar partner. Ik hoorde en zag wel, als ze over hem praatte, dat ze nog steeds heel veel van hem hield. Er was gewoon zo gebeurd en te doen geweest de afgelopen 2 jaar, dat ze daar niet meer zo toe kwamen. Als ze in gesprek waren, ging het vaak over de situatie van dat moment met de (schoon)ouders.

Ik heb haar -naast de uitleg hoe dit ontstaan was en hoe die spanning in je lijf werkt –  ontspanningsoefeningen gemaild en gevraagd om te noteren wat voor haar ontspannende activiteiten waren. Daarnaast om weer voorzichtig in gesprek te gaan met haar partner.

Twee weken later had ze weer een afspraak. Ze kwam heel anders binnen dan de vorige keer; rechtop, niet meer zo bleek en vermoeid en ze glimlachte. Toen ze in de stoel zat vertelde ze dat het zo veel beter met haar ging. Haar man had gevraagd hoe het was geweest toen ze de eerste keer bij mij was geweest. Ze waren aan de praat geraakt en ze had alles verteld. Ook hoeveel last ze had van dat schuldgevoel naar hem toe. Zijn mond was opengevallen van verbazing; hoe ze dat nou toch kon bedenken?! Door dit open gesprek en deze eye-opener voelde ze zich al beter. Daarna waren ze blijven praten, over alles wat er nou eigenlijk gebeurd was de afgelopen twee jaar en wat dat met hen afzonderlijk en met hen als partners had gedaan. Door al deze gesprekken waren ze weer heel close geworden, was haar gevoel weer terug en de voortdurende spanning in haar lijf was er nu nog maar een paar momenten per dag. 

Er zat gewoon een andere vrouw!

Het vervolgtraject is uiteraard nog in gang, maar de eerste stap voorwaarts is gezet. 

De moraal van het verhaal?

Ik denk dat je er zelf genoeg uit kunt halen, maar ik heb het vooral verteld omdat ik er zelf zo blij van werd!!

In twee weken tijd kan er dus echt ontzettend veel veranderen met bewustwording en de juiste tools. En kan zelfs iemand die overspannen is, echt een hele grote stap in de goede richting maken.

Ben je of ken je iemand die last heeft van overbelasting, stress of stressklachten? Neem contact met me op als je meer info wil over een coachtraject om dit te verhelpen. www.dekeuzecoach.com/contact

De Keuzecoach
Jill Siereveld
Hoorn 368
2404 HL Alphen a/d Rijn

E. info@dekeuzecoach.com
T. +31(0)6 48154763

Succes is de som van kleine veranderingen die je elke dag herhaalt.

consistentie tov inconsistentie. succes is de som van kleine veranderingen die je elke dag herhaalt.
Wil je ook regelmatig tips per email ontvangen die ervoor zorgen dat je je weer gelukkig voelt omdat je (de goede) keuzes kunt maken?

Succes is de som van kleine veranderingen die je elke dag herhaalt.

consistentie tov inconsistentie. succes is de som van kleine veranderingen die je elke dag herhaalt.

Als je alleen naar de verloskundige gaat om te bevallen, heb je direct resultaat namelijk een baby. Maar veel belangrijker is het om bij de verloskundige regelmatige controles te laten doen gedurende je hele zwangerschap. Daarna begeleidt ze je bij je bevalling. Ook dan is het resultaat een baby maar dan één onder gecontroleerde omstandigheden waardoor de bevalling precies ‘op maat’ gemaakt kan worden voor jou als zwangere en je baby; hoe, bij wie en waar bevallen. Daardoor is het resultaat meestal vele malen beter, dus een gezonde moeder en baby.

Wat is mijn punt met deze metafoor, zul je denken? Dat is het verschil tussen consistent zijn en inconsistent, oftewel, alleen actie ondernemen op sommige momenten.

Als je iets wil veranderen in je leven, iets groots of iets kleins, zul je daar in het begin nog veel moeite mee hebben. Ook al is je motivatie nog zo groot, een gedragsverandering kost nou eenmaal tijd. Consistentie kan je daar enorm bij helpen. Consistentie betekent hier dat het goed is als je elke dag een klein beetje doet van de verandering van je keuze. Dus er een klein stapje in zet. Zo ben je er elke dag mee bezig, kan het langzaam een gewoonte worden en kun je op die manier de verandering doorzetten naar hoe jij het uiteindelijk voor ogen had of hebt.

Doordat je er elke dag mee bezig bent train je je brein om deze verandering eigen te laten worden. En dat zorgt er weer voor dat je er makkelijker aan denkt en de stap zet. Het versterkt elkaar dus. Er is samenhang tussen wat je wil/zegt en wat je doet. Wat vaak gebeurt, en geloof me, ik ben echt geen uitzondering, is dat je 1 keer per week denkt: “oh ja, ik moet vandaag echt die oefening doen voor die blessure (die al niet meer zo hinderlijk is dat je het niet kunt vergeten). Of vandaag schrijf ik weer een stuk voor mijn boek/eet ik echt gezond/ga ik naar de sportschool etc.

Terwijl we allemaal weten dat als je elke dag 20 minuten sport/beweegt of elke dag die oefening doet voor die blessure of elke dag een klein stukje schrijft voor je boek in plaats van 1 keer per week, het resultaat veel meer solide zal zijn en vooral de wetenschap dat het resultaat er zeker weten kómt. Het wordt een gewoonte dus het gaat je steeds makkelijker af en doordat je consistent bent in je actie, komt die verandering er of ga je 100% voor de gemaakte keuze. 

Je zelfvertrouwen groeit er ook nog eens enorm door omdat je ziet wat het doet doordat jij volmondig ‘ja’ hebt gezegd tegen je keuze en de verandering ook daadwerkelijk doorzet. Je bent dus betrouwbaar naar jezelf!

TIPS:  

Laat je niet afschrikken door het onwennige van een verandering die je in je hart graag wil maken. Wees consistent: doe er elke dag iets aan. Maar hoe doe je dat als het nog niet in je systeem zit?

1. Ruim er elke dag tijd voor in, in je agenda. Het liefst op een vast tijdstip, dat helpt nog extra bij het aanleren van iets nieuws, maar als dat niet kan, zet het wel écht letterlijk in je agenda. 

2. Voor sommigen werkt het als ze een dagboekje bijhouden waarin ze elke dag schrijven hoe het was om dat te doen en hoe ze het hebben ervaren en wat ze erbij voelden, zowel de minder positieve als de positieve gevoelens.

3. Deel het met andere mensen. Vertel waarom je ergens voor gekozen hebt en hoe jij de verandering gaat inzetten. Als je het aan anderen vertelt wordt het echter, reëler en dus makkelijker om er mee aan de slag te gaan.

Ik hoop dat deze tips je verder helpen om aan de slag te gaan met de verandering waar je voor hebt gekozen of nu gaat kiezen.

 Wil je meer info of wil je wat meer persoonlijke tips? Maak hier dan een afspraak voor een gratis Keuzesessie met mij.

De Keuzecoach
Jill Siereveld
Hoorn 368
2404 HL Alphen a/d Rijn

E. info@dekeuzecoach.com
T. +31(0)6 48154763

Alleen op jouw actie komt reactie

Alleen op jouw actie komt reactie
Wil je ook regelmatig tips per email ontvangen die ervoor zorgen dat je je weer gelukkig voelt omdat je (de goede) keuzes kunt maken?

Alleen op jouw actie komt reactie

Alleen op jouw actie komt reactie

Vorige maand schreef ik over hoe ik terugkeek op het afgelopen jaar, 2018. Een van de dingen die ik me bewust was geworden, was dat ik heel graag weer zou werken met collega’s. 

Ik werk als coach al negen jaar alleen. Het voordeel van zelfstandig zijn en alleen, is dat je je eigen koers kunt bepalen, je eigen ideeën kunt uitvoeren zonder dat je dat hoeft te overleggen, de methodes uitkiest die volgens jou het meest effectief zijn en bij je passen (in combinatie met de wetenschappelijk bewezen effectieve methodes), kortom, je kunt het allemaal alleen beslissen. Ook het pure praktische als de inrichting van je kantoor, je werktijden, vakanties etc…ik kan het allemaal zelf invullen.

Voordat ik coach was, was ik verloskundige en praktijkeigenaar, samen met een aantal collega’s. We runden de boel samen, hadden afspraken over alles en regelmatig maatschapsoverleg plus overleggen met andere instanties. Het was fijn om te kunnen overleggen, vooral over patiënten of invulling van het werk.

En natuurlijk, als je werkte, was je nooit helemaal alleen. De dienstdoende verloskundige waaide altijd wel een keer binnen, er was altijd een assistente en soms hadden we dubbel spreekuur. Dus alleen was je nooit een hele dag. Samen met iemand een bakkie -als ik niet teveel uitliep ;-), even overleg met een collega over een zwangere, een vraag van de assistente, je sprak dus altijd wel iemand. Niet alleen functioneel maar ook gewoon voor de gezelligheid.

Het zaadje dat in begin 2018 was gepland, had eind van dat jaar grotere vormen en vooral verlangens aangenomen: ik wist zeker dat ik – naast mijn eigen praktijk – weer onderdeel wilde uitmaken van een team. 

En dus ben ik gaan solliciteren en dat was echt zwaar buiten mijn comfortzone. Dat solliciteren bleek naast spannend toch ook wel weer leuk. Uitzoeken welke functie je aansprak, je rol in een team, het bedrijf. Maar toen de brieven…écht niet makkelijk! Hoe lang het was geleden dat ik een brief had geschreven weet ik niet eens meer maar ik moest het helemaal opnieuw gaan doen met een hernieuwd CV. 

Eerst heb ik nog op internet gekeken naar een voorbeeldbrief maar ik ontdekte al gauw dat dat me helemaal niet lag. Om te starten toch geprobeerd, want het waren tenslotte correcte brieven.  Nee dus…ik kreeg er alleen maar stress van, omdat die brieven helemaal niet lekker liepen en er niet goed uit naar voren kwam wat ik wilde. Deze brieven belandden allemaal in het prachtige kleine prullenbakje van mijn Mac. Dus toen heb ik maar gewoon op mijn gevoel een paar brieven geschreven, met daarin mijn motivatie en mijn kwaliteiten.

Tot mijn grote verbazing kreeg ik op alle 4 de brieven reactie terug. Ik had namelijk van een paar  vriendinnen gehoord dat je tegenwoordig vaak niet eens meer antwoord kreeg. Maar gelukkig in dit geval wel. Ik werd er bij een paar uitgenodigd voor een gesprek, yes!! Maar tegelijkertijd best wel spannend en eng omdat ik ook dat 100 jaar geleden voor het laatst gedaan had… “Een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest”. Uiteindelijk bleek ook dat best mee te vallen en waren die gesprekken prima en de sfeer voelde voor mij ook goed.

Wat helemaal tof was: na  twee gesprekken kreeg ik bericht terug dat ze graag met mij verder wilden. Wauw! Blij! Ik had zelf al van tevoren bedacht waar ik het liefst zou willen werken en die zat daar bij, dus de klik was wederzijds geweest.

Vanaf 1 februari ga ik dan ook in een team werken – naast mijn eigen coachpraktijk – en ik heb er SUPERVEEL zin in!

De tip – voor het maken van besluiten die je gelukkiger maken –  die ik jullie dus wil meegeven uit mijn eigen ervaring:

  • reflecteer regelmatig op je leven/werk. Count your blessings maar haal ook de punten eruit waar je minder blij mee bent.
  • Denk hier regelmatig aan en voel goed wat/waarom/hoe dan wel -> word je bewust van dit gevoel
  • Als je heel goed weet waar de schoen wringt, ga dan in de actie om iets te veranderen, een besluit te nemen, een keuze te maken en zorg dat je op dat punt weer happy wordt, vitaler, gelukkiger, minder stressy.

Belangrijk is dat je alle drie deze stappen doet. Ze zijn alledrie even belangrijk en staan in de juiste volgorde. Als je stopt na stap 2, gebeurt er niets. Als je gelijk stap 3 gaat nemen, heb je kans dat je net niet de goede keuze maakt.

Ben jij  je in 2018 ook bewust geworden van een aantal zaken en zou je die willen delen zodat anderen daar ook weer wat van kunnen leren? Deel dat dan hieronder.

Vind je het waardevol om hier een keer met mij over te sparren? Maak dan een afspraak voor een gratis keuzesessie met me.

De Keuzecoach
Jill Siereveld
Hoorn 368
2404 HL Alphen a/d Rijn

E. info@dekeuzecoach.com
T. +31(0)6 48154763